เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ครอบครัวของเหอชิงได้ออกแถลงการณ์แสดงความเสียใจว่า นักแสดงชื่อดัง เหอชิง เสียชีวิตอย่างสงบในกรุงปักกิ่งด้วยวัย 61 ปี พิธีศพจะจัดขึ้นในเวลา 10:00 น. ของวันที่ 15 ธันวาคม 2025 ณ ห้องจิ่วอันของฌาปนสถานฉางผิง ในกรุงปักกิ่ง

เหอชิง เกิดเมื่อวันที่ 13 มกราคม 1964 ที่เมืองเจียงซาน อำเภอฉูโจว มณฑลเจ้อเจียง เธอจบการศึกษาจากคณะงิ้วกุนฉู่แห่งเจ้อเจียง ในปี 1983 เธอเข้าสู่วงการภาพยนตร์และโทรทัศน์อย่างเป็นทางการด้วยภาพยนตร์เรื่อง "ศิษย์เส้าหลิน" ซึ่งเป็นการเริ่มต้นอาชีพศิลปะของเธอที่ครอบคลุมทั้งเวทีและจอภาพยนตร์ ด้วยพื้นฐานที่แข็งแกร่งในงิ้วแบบดั้งเดิมและอารมณ์ความรู้สึกแบบคลาสสิกที่โดดเด่น เธอจึงพัฒนารูปแบบส่วนตัวที่เป็นเอกลักษณ์ในวงการภาพยนตร์และโทรทัศน์ได้อย่างรวดเร็ว

ในประวัติศาสตร์ละครโทรทัศน์จีน เหอชิงได้สร้างผลงานอันโดดเด่นด้วยประสบการณ์อันเป็นเอกลักษณ์ในการ "รับบทในนวนิยายคลาสสิกจีนทั้งสี่เรื่อง" เธอเป็นนักแสดงหญิงจากจีนแผ่นดินใหญ่เพียงคนเดียวที่รับบทสำคัญในละครดัดแปลงจากนวนิยายคลาสสิกทั้งสี่เรื่อง ได้แก่ *ไซอิ๋ว*, *ความฝันในหอแดง*, *สามก๊ก* และ *น้ำหลาง* ในปี 1984 เธอรับบทเป็นเหลียนเหลียน อวตารของพระโพธิสัตว์มัญจุศรี ใน *ไซอิ๋ว*; ในภาพยนตร์ *ความฝันในหอแดง* ปี 1988 เธอรับบทเป็นฉินเค่อฉิงผู้มีชะตากรรมอันน่าเศร้า; ในปี 1993 บทบาทของเธอในฐานะเสี่ยวเฉียวใน *สามก๊ก* กลายเป็นบทคลาสสิก; และในปี 1996 บทบาทอันสง่างามและทรงเกียรติของเธอในฐานะหลี่ซื่อซื่อใน *น้ำหลาง* ได้สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้ง ด้วยบทบาทเหล่านี้ เธอได้รับการยกย่องจากผู้ชมว่าเป็น "สตรีที่งดงามที่สุดในวรรณกรรมจีนคลาสสิก"

นอกจากผลงานวรรณกรรมแล้ว เหอชิงยังสร้างผลงานที่โดดเด่นในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลากหลายประเภทอีกด้วย ในปี 1992 เธอรับบทเป็นฮวาโย่วหลินในเรื่อง "หญ้าเขียวขจีริมแม่น้ำ" ซึ่งแสดงให้เห็นถึงภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่อิสระและฉลาดหลักแหลม ในปี 1998 ในเรื่อง "เรื่องราวของมาเก๊า" เธอได้ก้าวข้ามบทบาทเดิมๆ โดยรับบทเป็นโอดีส ตัวละครลูกครึ่งจีน-โปรตุเกสที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ในปี 2011 ในเรื่อง "คฤหาสน์ใหญ่ 1912" เธอรับบทเป็นหยางจิ่วหง ร่วมแสดงกับเฉินเป่ากัว โดยถ่ายทอดอารมณ์ที่ซับซ้อนท่ามกลางฉากหลังของยุคนั้นได้อย่างยอดเยี่ยม และในปี 2016 เธอได้ท้าทายตัวเองด้วยบทบาทตัวร้ายเป็นครั้งแรกในเรื่อง "หมอหลวง" โดยแสดงให้เห็นถึงความเย็นชาและความอดทนอดกลั้นของตัวละครได้อย่างชัดเจน
จากเวทีงิ้วคุนฉู่ สู่จอภาพยนตร์และโทรทัศน์ เหอชิงได้สร้างความประทับใจให้กับผู้ชมอย่างต่อเนื่องด้วยการแสดงที่สุขุมและจริงใจ เธอสามารถถ่ายทอดเสน่ห์แบบคลาสสิกของสุนทรียศาสตร์ดั้งเดิม ในขณะเดียวกันก็แสดงอารมณ์ที่แท้จริงของตัวละครในเรื่องราวสมัยใหม่ได้ บทบาทมากมายที่เธอแสดงได้กลายเป็นภาพคลาสสิกที่ไม่อาจหาใครมาแทนที่ได้ในความทรงจำของภาพยนตร์และโทรทัศน์จีน


